583 - همنشينى با احمق 1761 امام زين العابدين عليه السلام - در سفارش به فرزند بزرگوار خود حضرت باقر عليه السلام - فرمود : فرزندم ! از همنشينى يا رفت و آمد با احمق بپرهيز و از او دورى كن و با وى همسخن مشو ؛ زيرا آدم احمق ، غايب باشد يا حاضر ، پست و فرومايه است ؛ هرگاه زبان به سخن گشايد حماقتش او را رسوا كند و هرگاه خاموش شود به دليل ناتوانى در سخن گفتن باشد ، اگر كارى كند خرابى به بار آورد و چون مسؤوليتى به عهده گيرد آن را تباه سازد ، نه علم خودش به كار او مىآيد و نه دانش ديگران سودش مىرساند ، به سخن خيرخواه خود گوش نمىدهد ، وهمنشينش از دست او آسوده نيست ، مادرش آرزوى مرگ او را دارد و همسرش آرزوى از دست دادن او را و همسايه‌اش آرزوى رفتن از همسايگىاش را و همنشينش آرزوى خلاصى از همنشينى او را . اگر در مجلسى كمترين فرد مجلس باشد بالاتر از خود را به رنج افكند و اگر بالاترين فرد باشد فرو دستان خود را به فساد و تباهى كشاند . 1762 امام صادق عليه السلام : هركه از دوستى با احمق دورى نكند به زودى خلق و خوى او را به خود گيرد . 584 - احمق‌ترين آدمها 1763 امام على عليه السلام : احمق‌ترين مردم كسى است كه خود را خردمندترين مردم مىداند . 1764 امام على عليه السلام : احمق‌ترين آدمها كسى است كه مانع خوبى مىشود و انتظار تشكر دارد و بدى مىكند و توقع پاداش نيك دارد . 1765 امام على عليه السلام : احمق‌ترين مردم كسى است كه عيب ديگران را زشت مىشمارد ، در حالى كه خود آن عيب را داراست . 585 - جواب احمق 1766 امام على عليه السلام : سكوت در برابر احمق ، بهتر از جواب دادن به اوست .